اواز ايراني
موسيقي ايراني و اواز 
پيوندهای روزانه

 

آزاده

با صدای هایده

 


(5:54)

با آنکه همچون اشک غم بر خاک ره افتاده ام من
با آنکه هر شب ناله ها چون مرغ شب سر داده ام من
در سر ندارم هوسی، چشمی ندارم به کسی، آزاده ام من
                              
با آنکه از بی حاصلی سر در گریبانم چو گل
شادم که از روشن دلی پاکیزه دامانم چو گل
خندان لب و خونین جگر مانند جام باده ام آزاده ام من
                             
یا رب چو من افتاده ای کو؟
افتاده آزاده ای کو
تا رفته از جانم برون سودای هستی
آسوده ام آسوده از غوغای هستی
                            
گلبانگ مستی آفرین همچون رهی سر داده ام من
مرغ شباهنگم ولی در دادم غم افتاده ام من
خندان لب و خونین جگر مانند جام باده ام آزاده ام من

        
 خواننده : هایده(معصومه دَدِ والا)
 آهنگساز : استاد علی تجویدی
 شاعر : استاد رهی معیّری 
 دستگاه : سه گاه 

      


 

دیدی که رسوا شد دلم

 با صدای مرضیه

 


(6:33)

دیدی که رسوا شد دلم             ~  غرق تمنّا شد دلم
دیدی که من با این دل             ~   بی آرزو عاشق شدم
با آن همه آزادگی                  ~   بر زلف او عاشق شدم
ای وای اگر صیاد من             ~  غافل شود از یاد من ~  قدرم نداند
فریاد اگر از کوی خود            ~  وز رشته گیسوی خود ~  بازم رهاند
                                         
دیدی که رسوا شد دلم              ~   غرق تمنّا شد دلم
در پیش بی دردان چرا             ~   فریاد بی حاصل کنم
گر شکوه ای دارم ز دل           ~   با یار صاحبدل کنم
وای، به دردی که درمان ندارد   ~   فتادم به راهی که پایان ندارم
از گل شنیدم بوی او                ~   مستانه رفتم سوی او
تا چون غبار کوی او               ~   در کوی جان منزل کنم
وای، به دردی که درمان ندارد   ~    فتادم به راهی که پایان ندارم
دیدی که رسوا شد دلم              ~   غرق تمنّا شد دلم
دیدی که در گرداب غم             ~   از فتنه گردون رهی،
افتادم و سرگشته چون              ~   امواج دریا شد دلم
دیدی که رسوا شد دلم               ~  غرق تمنّا شد دلم


 
خواننده :  مرضیه
آهنگساز : استاد علی تجویدی
 شاعر :  استاد رهی معیّری 
 آهنگ در مایه : دشتی 

 


 

صبرم عطا کن

 با صدای حمیرإ

 


(7:23)

خدایا تو خود این وجود مرا       ~  سراسر همه تار و پود مرا
به عشق و مستی سرشتی اگر    ~  یا غم عشق او از سرم کن به در
یا که صبرم عطا کن               ~ یا نصیبم نما بینمش یک نظر،  یا که دردم دوا کن
                                           * * *
چرا به نگاهش به چشم سیاهش   ~ تو این همه مستی دادی
اگر همه مستی، تو هستی مارا    ~ به باده پرستی دادی
حالا که جز غم نصیبم ندادی       ~ راهی به کوی حبیبم ندادی
صبرم عطا کن، دردم دوا کن
                                         
چرا تو به جای وفا و محبت        ~ به او رخ زیبا دادی
به او سر زلف شکسته برای       ~ شکسته دل من دادی
عمر ی در این سودا به سر بردم خدایا
دور از لبش چون غنچه خون خوردم خدایا
                                         
حالا که جز غم نصیبم ندادی       ~  راهی به کوی حبیبم ندادی
صبرم عطا کن، دردم دوا کن

 خواننده : حمیرا
 آهنگساز : استاد علی تجویدی
 شاعر : استاد رهی معیّری
 دستگاه : سه گاه 
               


 

مرا عاشقی شیدا

 با صدای استاد بنان

 


(8:22)

مرا عاشقی شیدا                     ~  فارغ از دنیا
توکردی، تو کردی
مرا عاقبت رسوا                    ~  مست و بی پروا
تو کردی، تو کردی
نداند کس، جانا،چه کردی         ~  چه ها کردی با ما چه کردی
دوچشمم چو دریا، در افشان      ~ گهر زا تو کردی، تو کردی
روان از چشم ما، گهرها دریاها، تو کردی، تو کردی
نه یک دم از جورت فغان کردم   ~  نه دستی سوی آسمان کردم
منم اکنون چون خاک راهی        ~  غباری در شام سیاهی
اگر مهری رخشد تو آن مهری    ~  اگر ماهی تابد، تو آن ماهی
اگر هستی پاید، تو هستی          ~  اگر بودی باید تو بودی
بی لطف و صفا، باشد به خدا، بی تو هستی ها
از دیدارت، از رخسارت، ای جان بینم، سرمستی ها

شمیم روح افزایی
مشکی، عودی، چنگی رودی


خواننده : استاد بنان
 آهنگساز : استاد علی تجویدی
 شاعر :  منیره
 دستگاه : سه گاه
سال افرینش :1334
گلهای رنگارگ شماره : 190

 


 

آشفته حالی

 با صدای دلکش

 


(6:08)

این همه آشفته حالی           ~   این همه نازک خیالی
ای به دوش افکنده گیسو     ~   از تو دارم، از تو دارم
این غرور عشق و مستی    ~   خنده بر غوغای هستی
ای سیه چشمِ سیه مو         ~   از تو دارم، از تو دارم
این تو بودی                   ~   کز ازل خواندی به من    ~   درس وفا را
این تو بودی                   ~   کاشنا کردی به عشق      ~   این مبتلا را
من که این حاشا نکردم      ~  از غمت پروا نکردم
دین من دنیای من             ~   از عشق جاویدان تو رونق گرفته
سوز من، سودای من        ~  از نور بی پایان تو رونق گرفته
من خود آتشی که مرا        ~   داده رنگ فنا می شناسم
من خود شیوه نگه            ~  چشم مست تو را می شناسم
دیگر ای برگشته مژگان    ~   از نگاهم رو مگردان
                              
این همه آشفته حالی          ~   این همه نازک خیالی
ای به دوش افکنده گیسو    ~   از تو دارم، از تو دارم
این غرور عشق و مستی   ~   خنده بر غوغای هستی
ای سیه چشمِ سیه مو        ~   از تو دارم، از تو دارم

             
 خواننده : دلکش(عصمت باقرپور) 
 آهنگساز : استاد علی تجویدی
 شاعر : رحیم معینی کرمانشاهی
 دستگاه : شور
         


 

سنگ خارا

با صدای مرضیه

 


(5:23)

جای آن دارد که چندی       ~  هم، ره صحرا بگیرم،
سنگ خارا را گواه
  ِ         ~  این دل شیدا بگیرم
موبه مو دارم سخنها 
         ~  نکته ها از انجمنها
بشنو ای سنگ بیابان
         ~  بشنوید ای باد و باران
با شما همرازم اکنون
         ~  با شما دمسازم اکنون
شمع خود سوزی چو من 
   ~  در میان انجمن
گاهی اگر آهی کشد 
          ~  دلها بسوزد
یک چنین آتش به جان
        ~  مصلحت باشد همان
با عشق خود تنها شود 
      ~  تنها، بسوزد
من یکی مجنون دیگر 
        ~  در پی لیلای خویشم
عاشق این شور حال 
         ~  عشق بی پروای خویشم
تا به سویش ره سپارم  
     ~  سر ز مستی بر ندارم
من پریشان حال و دلخوش 
  ~  با همین دنیای خویشم

        
خواننده : مرضیه 
 آهنگساز : استاد علی تجویدی
 تنظیم : روح الله خالقی   
شاعر :  رحیم معینی کرمانشاهی  
آهنگ در مایه : دشتی    
سال افرینش : آهنگ1337، ترانه 1340 
گلهای رنگارگ شماره : 261

[ ] [ ] [ ارسلان ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

امکانات وب